6 Aralık 1989′da soğuk bir kış günü açtım gözlerimi dünyaya. Ben doğduğumda güzeldi dünya. Şimdiki gibi çıkar ilişkileri içinde yürüyen ilişkiler yoktu. Herkes içten ve samimiydi. Doğduğum, büyüdüğüm ve ilerleyen hayatımda da yaşamak istediğim il SAMSUN. Sülalemizde KURT soyadını taşıyan tek erkek torunum. Dedem ben doğmadan vefat ettiği için bunun keyfini tam anlamıyla çıkaramasamda, kendince ayrı bir havası olduğu aşikar.

İlkokulu herkes gibi evimize en yakın olan mahalle okulunda okudum. İlköğretim hayatım boyunca hep öndeydim. Hep kürsüye çıkan, ödülleri alan, onur ve kıvanç tablosunu tadan kişiliktim. Ortaokul 7. sınıydayken babamın işleri nedeniyle İstanbul’a taşınmak zorunda kaldık. Haliyle bende kendimi yeni bir ortam, yeni bir okul ve öğretmenlerin karşısında buldum. Ancak bu benim performansımı etkilemedi. 5.00 diploma notu ile seneyi bitirdim. Hayallerimin liseli Galatasaray Liseli’ydi. Çalışmalarım hep o yöndeydi. Çevremdeki arkadaşlarım ve ailem kesin gözüyle bakıyorlardı. Ancak 8. sınıfa geçtiğim yıl yine babamın işleri nedeniyle tekrar Samsun’a dönmemiz tüm gücümü ve enerjimi almıştı. Çünkü o yıllarda Galatasaray Liseli anadolu liseli statüsündeydi ve sadece sınava girdiğin ildeki anadolu lisesini tercih edip kazanabiliyordun. Samsun’a dönüşüm Galatasaray Liseli hayallerimi yıkıyordu. Ancak dönmeliydik ve döndük. Ortaokuldaki son senemi yine başarılarla bitirdim ancak liseye giriş sınavına inancım ve beklentim yoktu. Haliyle kötü bir sınav oldu. Kötü bir puan almıştım. Yerleşemedim. Yüksek diploma notum neticesinde Süper Liseye yerleştim ve artık kendime yeni bir hedef koymuştum ; Hava Kuvvetleri Komutanlığı

Lise hayatımda kendime koyduğum yeni hedef bir azim ve güç kaynağı olmuştu artık benim için. Lise hayatımın ilk yılı çok rahat geçti. Çünkü hazırlık okudum. Haftada 30 küsür saat ingilizce. Senenin çok rahat geçmesi çok iyi ingilizce bilmemle falan alakası yok. Dersleri takmıyordum
Daha sonra Lise 1 derken eve bilgisayar almıştım. Benim hayatımın dönüm noktası o gündür. Kendimi öylesine veriyordum ki bilgisayara dakikalar, saatler, günler geçiyordu anlayamıyordum. Hayatımda ilk kez karnemde zayıfı o sene gördüm. Devamsızlığım ilk kez 20 gün oldu. Hergün bilgisayar başındaydım. Yeni yeni site sevdası başlamıştı. Önceleri funpic ile ücretsiz olarak siteler yapmaya başladım. Derken derken en sağlam projem 2006 yılında genclikvadisi.net ile gerçekleşti. vBulletin kurulu genel bir forum sitesiydi. Günlük üye olan sayısı 2000 olduğu günleri hatırlıyorum. Daha sonra o siteyi sunucu sorunları yüzünden kaybettim. Daha sonrada domaini düştükten sonra başkaları aldı ve öldü gitti site. 2007 yılında vbturkiye.org yeni bir proje başlattım. Türkçe vBulletin Destek sitesi oldukça popüler bir hale geldi ve şuan sayılı siteler arasında. Alexa dünya sıralamasında ilk 40 bin site arasında. Ancak ben iş yoğunluğu nedeniyle site ile ilgilenemiyorum orası ayrı. Neyse okul macerama gelelim. Lise 3′ e gelmiştik. ÖSS’ye sayılı günler kalmıştı. ÖSS günü geldi çattı. Sınava girdim ancak eski Bekir değildim artık. Kafam sadece kodlara, sitelere çalışıyordu. Sınavda afalladık, olmadı…

Ertesi sene tekrar denedim ancak bu sefer sistemli bir çalışma ile. Sınavdan istediğim puanı almıştım ve Hava Kuvvetleri Komutanlığı mülakatlara katılmam için bana davetiye yollamıştı. Hedefime artık sayılı adımlar kalmıştı. Sınav ile mulakat arasındaki süreçte muazzam bir spor çalışmasına başladım. Koşu, barfiks, mekik, uzun atlama alanında yapılacak fiziksel mülakattan başarı ile çıkmak zorundaydım. Malum gün geldi ve gittim mülakatlara. Çalışmalarımın meyvesi olarak fiziksel mülakattan en yüksek puanları topladım. Gelmiştik 2. bölüme. Komutanlarla görüşme aşaması. En çekindiğim alandı açıkcası. Çünkü elemenin en çok yapıldı alandı. Ancak odaya nasıl bir girişim, nasıl bir oturuş ve bakışım olduysa onlara bana soru bile sormadılar Dışarı çıkartıp bu bölümü geçtiğimi söylediler. Son olarak sağlık aşamasına gelmiştik. 22 branşta yapılan muayenelerden 21ini başarıyla geçtim. Artık son bir adım kalmıştı. Herkesi aradım eş dost kazandım ben dedim. Çünkü son kalan bölüm renk körlüğü testiydi. Herkesin en basit ve en kısa süren bölüm olduğunu söylediği bölüm. Girdim odaya verdiler elime kitabı oku dediler ancak okuyamadım. Meğerse renk körüymüşüm. Onca emeğin yılın üstüne oldu mu şimdik. Elendim…

Aldım valizimi döndüm Samsun’a. Ek kontenjan zamanı gelmişti. Bir aile dostumuzun tavsiyesi üzerine Radyoloji bölümünü yazmaya karar verdim son gün. Sonuçlar açıklandı ve kazanmıştım.

Şuan Hatay Tıbbı Görüntüleme Teknikleri (Radyoloji) Bölümü son sınıf öğrencisiyim. Bundan önceki 20 yılım istediklerimi alamayan bir görüntü çizdi ancak umarım ileriki yaşantım da hedeflerim ile sonuçlarım bir bağlantı içerisine girer. Sandboxa düşmüşten beter oldum

Beni dinlediğiniz için teşekkür ederim.
Bekir KURT

Benzer Yazılar

• Bloglamaya yeniden başladım
• Direksiyon Dersi
• Kısa bir tatil
• Facebook profil sayfam PR 2 olmuş